Σρι Τ. Κρισναματσάρυα (1888-1989)

Εμβληματική μορφή της πολιτιστικής Ινδικής παράδοσης

Στην Ινδία, ο αριθμός 108 θεωρείται ιερός. Σύμφωνα με τις Βέδες, όταν δημιουργήθηκε το σύμπαν, ο Δημιουργός εγκατέστησε 108 θεότητες για να το διαχειρίζονται. Αργότερα, στη μυθολογία, οι θεοί και οι θεές έφεραν όλοι 108 ονόματα.

Η παράδοση Σατανάμα, ή γιρλάντα ονομάτων, διαιωνίστηκε και σήμερα αυτή η Σατανάμα προσφέρεται στην 108η επέτειο ενός Πνευματικού Δασκάλου. Στην Ινδική Κουλτούρα, οι άνθρωποι που έχουν γίνει εκατό ετών, εισέρχονται, χάρη στην εμπειρία της ζωής, στην τάξη των θεοτήτων, 108 χρόνια μετά τη γέννησή τους. Η 108η επέτειος εορτάζεται συχνά από τους απογόνους, που περιστοιχιζόμενοι από άλλα πρόσωπα, συναντιούνται για να αποδώσουν τιμές.

Αυτή είναι και η περίπτωση του Σρι Τ. Κρισναματσάρυα, εμβληματικής μορφής της Ινδικής πολιτιστικής παράδοσης και ιδρυτή - πατέρα της διδασκαλίας της Γιόγκα στους Ευρωπαίους.
Γεννημένος στη Νότια Ινδία το 1888, ο Σρι Τ. Κρισναματσάρυα, ανήκε σε οικογένεια φιλοσόφων και πνευματικών Δασκάλων. Ήταν ο πρωτότοκος από πέντε αδέλφια.

Περάτωσε το μεγαλύτερο μέρος των σπουδών του στο Βαρανάσι (Μπεναρές) και στην Καλκούτα, τις δυο ζώνες, τα δυο φέουδα, της φιλοσοφικής παράδοσης των Ινδιών εκείνη την εποχή. Μετακόμισε στη συνέχεια στο Κασμίρ, για να μελετήσει εκεί τον Σουφισμό. Εργάστηκε, για κάποιο διάστημα, σαν Καθηγητής της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Βαρανάσι καθώς και στο Πανεπιστήμιο της Καλκούτας, πριν να προσκληθεί από τον Βασιλιά του Μυσόρ για να διδάξει την Ινδική Φιλοσοφία, στο Κολέγιο Σανσκριτικής του Μυσόρ. Όπως και οι πρόγονοί του, έγινε δάσκαλος του Βασιλιά και πήρε τον τίτλο του Φιλοσόφου της Βασιλικής Αυλής.

Εκτελώντας το καθήκον αυτό, υπήρξε επίτιμος καλεσμένος σε πολυάριθμες Βασιλικές Αυλές, σε ολόκληρη την Ινδία, καθώς και σε πνευματικά Μοναστήρια, για να λαμβάνει μέρος σε "φιλοσοφικές κονταρομαχίες", σύμφωνα με την πανάρχαιη συνήθεια των Ινδιών, όπου όχι μόνο έβγαινε νικητής, αλλά κατάφερνε να εξηγεί με απλό και πειστικό τρόπο στο κοινό που παρευρίσκονταν σ' αυτές τις συζητήσεις, την πρακτική πλευρά των φιλοσοφικών και θρησκευτικών κανόνων. Κατείχε δέκα πέντε περίπου από τις ινδικές γλώσσες. Ήταν επί πλέον αστρολόγος, μουσικός, αθλητής και τέλειος μάγειρος...

Την δεκαετία του 1920, ο Σρι Τ. Κρισναματσάρυα, άρχισε να διδάσκει Γιόγκα στη Βασιλική Οικογένεια, καθώς και στους κατοίκους του Μυσόρ. Κατά τη διάρκεια των ετών επιδόθηκε κυρίως στη διδασκαλία της Γιόγκα. Η πρακτική άσκησή του και η διδασκαλία του στη Γιόγκα, δεν απομακρύνθηκαν ποτέ από την Φιλοσοφία της Γιόγκα. Περί το 1935, οι πρώτοι του μη Ινδοί μαθητές ήσαν Ευρωπαίοι. Και καθώς όλο ένα και περισσότεροι Ευρωπαίοι έρχονταν να σπουδάσουν κάτω απ' την καθοδήγησή του, έμαθε μόνος του αγγλικά, για να μπορεί να διδάσκει σ' αυτή τη γλώσσα. Παρέμεινε στο Μυσόρ μέχρι το 1954 και μετά εγκαταστάθηκε στο Μαντράς, όπου και έζησε μέχρι τον θάνατό του το 1989.

Ο Σρι Τ. Κρισναματσάρυα, απέκτησε έξη παιδιά, τρία αγόρια και τρία κορίτσια. Η σύζυγός του Σριμάθι Νάματζιριαμμάλ και τα έξη παιδιά τους ακολούθησαν τη διδασκαλία του. Ο μεγάλος του γιος, Σρι Τ.Κ. Σρινιβασάμ, παρ' όλο που ήταν τέλεια καταρτισμένος στη διδασκαλία της Γιόγκα, προτίμησε να ειδικευτεί στην Ινδική Φιλοσοφία. Σήμερα είναι αυθεντία στη Νγιάγια και στη Μιμάμσα, δυο από τα σημαντικότερα φιλοσοφικά ρεύματα της ινδικής παράδοσης. Οι άλλοι δυο γιοι του, Σρι Τ.Κ.Β. Ντεζικατσάρ και Σρι Τ.Κ. Σριμπασυάμ, εγκατέλειψαν το επάγγελμά τους για να αφοσιωθούν ολοκληρωτικά στη διδασκαλία της Γιόγκα. Η δεύτερη κόρη του, Σριμάθι Αλαμέλου, είναι μια από τις πρώτες γυναίκες στην οποία δίδαξε τις Βέδες.

Ο Σρι Τ. Κρισναματσάρυα, άρχισε να διδάσκει τη Γιόγκα στον αδελφό της συζύγου του, Σρι Β.Κ.Σ. Αϊέγκαρ (γεννημένον το 1918), όταν ήταν ακόμη μικρό παιδί. Ο Σρι Β.Κ.Σ. Αϊέγκαρ, ζούσε τότε στο σπίτι του δασκάλου του, σύμφωνα με την προγονική παράδοση. Στην ηλικία των 15 ετών άρχισε να διδάσκει Γιόγκα. Ο Σρι Τ.Κ. Σριμπασυάμ, διδάχθηκε από τον πατέρα του, από πολύ νεαρή ηλικία και το 1956 άρχισε να διδάσκει Γιόγκα στο Μαντράς, ακολουθώντας συγχρόνως τις πανεπιστημιακές του σπουδές. Ο Σρι Τ.Κ.Β. Ντεζικατσάρ, επωφελήθηκε από τη διδασκαλία του πατέρα του, τη δεκαετία του 1960, μετά από τις πανεπιστημιακές του σπουδές. Συνέχισε να τους διδάσκει μέχρι τον θάνατό του.

Ο Σρι Τ. Κρισναματσάρυα, πάντοτε αρνιόταν τις παροχές που του πρόσφεραν οι Βασιλικές Αυλές. Ουδέποτε επωφελήθηκε από την θέση του. Ζούσε με τα ταπεινά ατομικά του έσοδα, εργαζόμενος σαν αρχιεπιστάτης σε μια φυτεία καφέ, μεταφέροντας πέτρες και σάκους με άμμο για τις κατασκευές, ασκώντας την ινδική ιατρική (Αγιουρβέδα). Ακόμη, κατέλειπε τη σημαντική του περιουσία στους αδελφούς και στις αδελφές του, παραμένοντας αφοσιωμένος στις φιλοσοφικές του αρχές.
Αρνήθηκε επίσης τις τιμές που του προσφέρθηκαν απ' τις Βασιλικές Αυλές και τα Μοναστήρια, για να ζήσει ελεύθερος και πιστός στη διδασκαλία του. Η σύζυγός του, Σριμάθι Νάματζιριαμμάλ, ακολούθησε το παράδειγμά του και μοιράστηκε μαζί του μια απλή ζωή. Τόσο για τον ίδιο όσο και για τα παιδιά του, αποτελούσε το ζωντανό παράδειγμα της φιλοσοφίας.

Στην καθημερινή του ζωή, ο Σρι Τ. Κρισναματσάρυα, ασκούσε με ακρίβεια την ινδουιστική θρησκεία, αλλά έτρεφε μεγάλο σεβασμό για όλες τις άλλες θρησκευτικές πεποιθήσεις, παραδοσιακές ή σύγχρονες.

Η ευρύτητα του πνεύματός του τον οδήγησε να συναντά πνευματικούς ηγέτες που ανήκαν ακόμη και σε άλλες θρησκείες. Έφθασε ακόμη να δίνει μαθήματα σε θρησκευτικούς ηγέτες, ηγέτες Κρατών, Δασκάλους της Γιόγκα και σε Φιλοσόφους, σεβόμενος πάντοτε την απαίτησή τους, να τηρούνται μυστικές αυτές οι συναντήσεις. Ουδέποτε χρησιμοποίησε αυτές τις σχέσεις για οποιοδήποτε ίδιο όφελος.

Ήταν παρών στην οικογενειακή ζωή και συμμετείχε στις οικογενειακές δραστηριότητες. Έδινε την ίδια προσοχή σε κάθε πλάσμα.

 
Ο Σρι Β.Κ.Σ. Αϊέγκαρ, ο Σρι Τ.Κ.Β. Ντεζικατσάρ και ο Σρι Τ.Κ. Σριμπασυάμ είναι οι πιο κοντινοί μαθητές του Δασκάλου. Μετά από πολλά χρόνια, προσκλήθηκαν σ' ολόκληρο τον κόσμο να μεταδώσουν τη διδασκαλία που έλαβαν από τον Σρι Τ. Κρισναματσάρυα.